" ومن
"و هر
آنچنان آرامشي بر من نازل شد كه حاصل آن مسيري موفق در زندگي بود.
دل نوشته ي
در اين آشفته افكار آرامشي نيست به جز الله يار و ياوري نيست
مدد كن اي خدا مرا در اين ره كه جان آرام من هستي در اين ره
به جز تو ندارم من اميدي بدون تو بميرم من ز نوميدي
هم دل گويه اي از اون روزهاست .
روزهايي آبي كه غفلت سبب رنگ باختن آن در اين روزگاران شده .
اما باز با خواست خودش و خواندن اين آيه ازقرآنش
سلام روزهاي آبي
با تبریک سال نو
آرزوی سالی سرشار از موفقیت و بهروزی را برای ایرانیان عزیز دارم
در شب میلاد نبی خدا
قلم به دست گرفتم تا شکوایه ای بنویسم ، اما هرچه سعی کردم قلمی رانده نشد و شکوایه نا نوشته
کمی فکر کردم دیدم دادگاهی که به آن شکایت می برم نیازی به شکوایه ندارد
شکایتش را به دادگاه عدل الهی می فرستم تا بداند که دانسته هایم ناگفته ماند !!!!
خداوندا شکایتش می کنم ...
دقايقي بعد بود كه...
تلفن اقوام و تبريك آنها شروع شد. اين تبريك ها خستگي چند ماهه را از تن بيرون كرد.
جهت ثبت نام به اصفهان رفتم . حس خاص خودش را داشت. روي در و ديوار محل ثبت نام كنايه هاي متعددي ، صفري سامسونتت مبارك ، صفري خوش آمدي و ... نوشته بود. پروسه ثبت نام كه تمام شد راهنما ما صفري ها را سوار بر يك ميني بوس كرد و تابي در دانشگاه داد. دانشگاه زيبا و بزرگ بود.
عصر جمعه بود . فردا روز معارفه و من اصطلاحا ساكم را پيچيده و آماده رفتن شده بودم. در همان عصر دلگير با اشك هاي بابا و مامان و مهناز و اعظم بدرقه شده و همراه عمو جواد عازم اصفهان شدم.
3 نفر از دوستان دوره دبيرستان نيز در صنعتي پذيرفته شده بودند و طبق قرار صبح روز معارفه در يادمان شهدا يكديگر را پيدا كرديم. در اولين لحظه چهره علي با لبخند در چشمانم نقش بست. ابتداي سال اول دبيرستان من مبصر كلاس بودم و علي هم يكي از شيطوناي كلاس. سر زنگ پرورشي گرد و خاك زيادي را انداخته بود طوري كه توجه ناظم را به سمت كلاس جلب كرده بود. منم درسش وا دادم ( به ناظم اسمش را دادم ) و كتكي از كاظم نيكنام (ناظم) خورد كه هنوز صداي آن سيلي ها در گوشم هست. بعد ها علي گفت كه هميشه منتظر يه فرصت بوده تا حالي حسابي به خاطر اون روز به من بده كه با هم اتاق شدن ما قضيه كلي عوض شد.
رضا و ميثم هم اومده بودن . كنار اونها شخصي بود كه فكر كردم از كاركناي دانشگاهست اما دقايقي بعد فهميدم حميد مردي از ديار فيلاخص دانشجوي اونجاست.
سرتونا درد نيارم ......
داستان كنكور و دانشگاه بين فاميل و طائفه ما داراي يدي طولاست. اعلام نتايج كنكور هم بين فاميل ما داستان خاص خودش را داشت. هميشه كنكوري هاي فاميل يكي دو هفته قبل از اعلام سراسري نتايج توسط سازمان سنجش از حاصل زحمات خود خبر دار مي شدند. شوهر عمه عزيزمان كارمند محبوب وزرات علوم بود واين محبوبيت سبب مي شد كه نتايج زودتر به دست ما برسد. شهريور 1381 بود . با اينكه سال پر خبري مي تونست واسه خبرگزاري خوشنويسان ( شوهر عمه ) باشد اما يك رقيب پيدا كرده بود وآن اينترنت بود .به رسم آخر هفته گردي فاميل سرچشمه محلات بوديم . غروب هنگام بازگشت راديوي ماشين روشن بود . گوينده اخبار اعلام كرد كه نتايج كنكور بر روي سايت قرار داده شده است. بر عكس خانواده و فاميل اشتياقي به شنيدن نتيجه كنكور ندانشتم . دليلش هم شايد اطمينان از قبول شدن در كنكور به واسطه رتبه خوبی بود كه كسب كرده بودم.....
بابا و خواهرم اعظم شيريني به دست اومدند خونه . ديگه نفهميدم چي شد در آغوش گرفتن و روبوسي و....
بعد از چند دقيقه گفتم حالا كجا قبول شدم. گفتند صنعتي اصفهان . رشته ام چيه ؟ " مكانيك سيالات "
مي دانستم فاميل همه گوشي تلفن به دست آماده جويا شدن از نتيجه هستند اما ....
بالاخره صداي تلفن درامد . مجيد بود . يكي از دلايل موفقيتم راهنمايي هاي مجيد بود . " گلي كجا؟ " صنعتي اصفهان " چي؟ " مكانيك سيالات . " مباركه- شيريني گلي"
دقايقي بعد بود كه...
یادمه اولای محرم بود اون وقتا بابا تازه از سفر خانه خدا بازگشته بود و مدام از غربت بقیع و امام حسن می گفت . با خودم فکر میکردم این همه غربت کجا و اون همه عشق و علاقه به امام حسین و اینهمه بر سر و سینه زدن کجا ؟ شاید به دلیل این باشه که توجه مردم به امام حسین بیش از ما بقی ائمه (ع) هست و یا شایدم ما تو محیطی پرورش یافتیم که همش نام حسینست.
با اینکه اون وقتا کم سن و سال بودم تصمیم گرفتم در زندگیه ما بقی ائمه (ع) توجه بیشتری داشته باشم.این توجه باعث شد بفهم زمزمه و عشق ما بقی ائمه هم حسین است با نام حسین بغض گلویشان را می فشرده و اشک چشمانشان را...
آره این حسین بودن حسین بود که همه عالم دیوانه ی او شدند و حسین دردانه هستی.
اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا ثَارَ الله وَ اَبنِ ثَارِهَ وَالوِتْرَ الْمَوْتُورِ
چند صباحيست كه دنبال فرصتي هستم تا قلمي رانده و به روز شوم . شايد تولدم و آراسته شدنم به 861 صادره از گلپايگان تلنگري شد تا باز هم بنويسم ( شايد از نظر خيلي ها حرافي و چرند و پرند باشد اما مي نويسم )
اولين مطلبي كه نظر من را به خود جلب كرد گذر زمان و گذشته ها ي تلخ وشيرين بود. نهم دي 87 رسيد و 25 سال كوچك شدم . آري با هر روزي كه سپري مي كنم يك روز ازروز شمار زندگاني من كسر خواهد شد من كوچكتر و نزديكتر به وعده حق. واز اين روزها بزرگ خاطره هايي مانده كه گاه بي گاه بر تكه اي كاغذ نقش بسته است. وچه زيبا بود اگر تمامي اين خاطره ها بر گوشه ي تكه پاره ايي كاغذ نقش مي بست ...
و به خودم و به دوستان عزيز كه چه زيبا بود اگرمان به چه زيباست تبديل شود.
25 سال گذشت راضيم به گذشتنش و آرزومندم كه خدا و خلق خدا هم رضايتي داشته باشند.
" اي ابراهيم! خداوند از ذبح اسماعيل درگذشته است، اين گوسفند را فرستاده است تا بجاي او ذبح کني، تو فرمان را انجام دادي"!
عاشقان عیدتان مبارک
باید همواره انگیزه های زلال و عملکردهای خالص خود را پاس بداریم و تداوم بخشیم در برابر دروغ و تهمت و فتنه و مکر عناصر و جریان ها و جناح هایی که به سهولت برای رسیدن به مطامع نفسانی و منافع اقتصادی و مقاصد سیاسی “دین” به “دنیا” می فروشند و همه چیز را در مسلخ نفسانیت های فردی و گروهی قربانی می کنند خوف و هراس به دل راه ندهیم و مقاوم و استوار تخریب ها و هتاکی ها و دروغ و نیرنگ ها را با جان و دل پذیرا شویم و در اوج امید و نشاط در مسیر پاک دین الهی حرکت نمائیم.
ديشب آقايان نرخ فطريه را ۱۲۰۰ تومان يا همان معادل ۳ گيلو گرم گندم اعلام كردند.
گندمي كه تا ديروز به ازاي هر كيلو ۳۰۰ تومان فروخته مي شد توسط آقايون ! اينچنين قيمت گذاري شد .
اي كاش به جاي اينكه فقط سخن اسلام برانند كمي هم تنها كمي هم تفكر مي كردند.
كجاي عدالت علي اينست ؟
بحث ۳۰۰ تومان به ازاي هر نفر نيست. آنچه كه پيش مي آيد گراني نان در آينده اي نه چندان دور و پيامد آن گراني هاي بعدي .
كجاي عدالت علي اينست ؟
گاهي سكوت كنيم شايد خدا هم حرفي براي گفتن داشته باشه
زرتشت
افطار كرده بودم وپاسي از شب گذشته بود ومشغول تماشاي تلويزيون
" يار امام زمان خود باشيم " سخن يك روحاني مرا به گذشته اي نه چندان دور برد.
به نماز خانه كوچك وساده اما سرشار از معنويت خوابگاه الغدير و به مسجد فاطمه الزهرا (ص) و به ياد آن دعاي هميشگي...
با صداي ربنا با اشتياق به سمت نماز خانه روانه مي شديم و در جمعي صميمي و پس از اداي نماز با ليواني شير و خرما روزه خود را باز مي كرديم.
و چه شيرين تر بود شب هاي 4 شنبه دعاي توسل به معصومين با صداي پر سوز مصطفي . و در پايان توسل دست در دست هم و آن دعاي هميشگي...
و چه آرام بخش بود نسيم حياط مسجد كه با صداي ربنا آنچنان اشتياقي براي رازو نياز با معبود ايجاد مي كرد.
ياد باد آن شب قدر ، شب بيست و سوم ماه مبارك .شبي كه در مسجد براي اولين بار آن دعاي هميشگي را دست در دست هم زمزمه كرديم.
استاد و دانشجو ، كارمند و رئيس دست در دست هم با چشماني خيس زمزمه مي كردند:
خدايا عاقبت ما را فرق شكافته مانند مولايمان علي و بدن پاره پاره مانند اربامان حسين در ركاب آقايمان صاحب الزمان قرار بده.
آمين يا رب العالمين
التماس دعا
شهر رمضان الذى انزل فيه القرآن ...
ماه رمضان است كه در آن فرو فرستاده شد قرآن ...
روزه دار و به ديگران بخوران نه مخور روز و شب شكم بدران
(مسعود سعد )
ماه مهمانی خدا مبارک
طاعات مقبول درگاه حق
التماس دعا
شب هنگام بود ومن به همراه یکی از اعضای خانواده به مطب دکتر مراجعه کرده بودیم.
از سالن انتظار به میدان خیره شده بودم و به گذر عابران و عبور و مرور خودرو ها چشم دوخته بودم.
ناگهان صدای قابل ندارد منشی دکتر نگاهم را برگرداند " قابل ندارد ۱۲۰۰ تومان "
سرم را برگرداندم همان پیر زن گوژ پشت زنبیل به دست که لحظاتی پیش برای زدن آمپول یا به قول خودش " سوزن " به مطب آمده بود را دیدم .در حالیکه رعشه دستان پر از ترکش رقص خاص اما پر معنی به اسکناس درون دستش داده بود پول را پرداخت کرد.
آری برای تزریق یک آمپول ۱۲۰۰ تومان !!!
...
حالا به خیابان مسجد جامع رسیده بودم و پارک اتومبیلهای جور وا جور کنار مسجد و اون همه شلوغی قطره های اشک را بر چشمانم جاری ساخت ...!!!!!!!!!!؟
...
امازاده سید السادات را رد کرده بودم و به خیابان اصلی رسیده بودم و تنها یک چیز جلب توجه می کرد ٬
اسلام علیک یا ابلفضل العباس
نور سبز گنبد سقاخانه تنها یک جمله را بر لبانم جاری کرد
در این نزدیکی ها خدایی است که.....
آری در این نزدیکی ها خدایی است که هیچگاه بندگانش را ز یاد نمی برد....
وسپاس گفتم خدا را برای بزرگترین نعمتش ٬ سلامتی
نام : علي اكبر گلپايگاني
روز تولد : 10 بهمن 1312
محل تولد : محله تکيه زرگرها ی تهران
همسر : گلرخ گلرايلی
فرزندان : ساقي و ساغر گلپايگاني
اکبر گلپایگانی( مرد حنجره طلايي ) بدون کوچکترین تردید یا شک و شبهه ای برترین خواننده موسیقی اصیل ایرانی در طول تاریخ این سرزمین و در مدت قریب به یک صد سال از شکل گیری آن در قالب نوین به شمار می رود .
ما همه همسفريم
كاروان ميرود و ميرود آهسته براه
مقصدش سوي خدا-
باز هم رهسپر كوي خدائيم همه
ما همه همسفريم
ليك در راه سفر-
غم و شادي بهم است
ساعتي در ره اين دشت غريب-
ميرسد «راهروي خسته» به «خرم كده» يي
لحظه يي در دل اين وادي پير-
ميرسد «همسفري شاد» به «ماتمكده»یي
کتاب طلوع محمد
مهدی سهیلی
اشتباها به جای پدر خود پیامی (نظری) را برای اینجانب ارسال کردند
که خواهشمندم با توجه به نزدیک شدن به روز پدر هرچه سریعتر
پیام خود را برای پدرشان ارسال نمایند .
با تشکر : گلی
زندگی زیباست
به رنگ طوسی
به رنگ آبی
زندگی زیباست
یا فاطمة الزهرا یا بنت محمد یا قرة عین الرسول یا سیدتنا و مولاتنا...
و امشب چنان غمی عالم را در برمی گیرد که نظیری از ابتدای خلقت انسان تا صور اسرافیل نخواهد داشت.
و امشب گل های محمدی باغچه هم عطر یاس دارند و در انتظار فرزندی می باشند که با ظهورش عطر همیشگی یاس را به آنها بخشد
التماس دعا
ما همه بر اثر تجربیات شخصی و درونی خود می دانیم که اعمال آگاهانه ما از داشته ها و افکار ما از خواستها وترسهای ما سرچشمه می گیرند.
ما همه سعی داریم که از رنج و مرگ بگریزیم و در همان حال به جستجوی چیزهایی می پردازیم که مطبوع و خوشایند ما باشند ...
در حالی که این نوشته ها که برگرفته از کتاب حاصل عمر آلبرت انیشتن است را می خواندم یاد گفته های آرایشگر که در وبلاگم نیز هست افتادم
همسرانگی
آنگاه المیترا دگر بار به سخن درآمد و گفت, از همسرانگی چه می گویی ,استاد ؟
و او پاسخ گفت :
با هم زاده می شوید و تا ابد با هم خواهید بود.
با هم هستید آنگاه که بال های سفید مرگ روزگارتان را می پراکند.
آری, حتی در خاطره خاموش خداوندگار با هم خواهید بود.
اما بگذارید که در با همانگی تان خالیاهایی باشد.
و بگذارید که باد های بهشتی میانتان به رقص درآیند.
یکدیگر را عاشق باشید, اما از عشق بند نبافید.
بگذارید عشق دریای موج زن باشد میان سواحل روحهاتان.
پیاله یکدیگر پر کنید اما از پیاله هم ننوشید.
نان خود به یکدیگر دهید اما از لقمه هم نخورید.
بخوانید و به رقص در آیید و شادمانگی کنید, اما باشد که هر یک تنها باشد.
هر چند که تارهای عود جدایند, اما یک نوا را مرتعش اند.
جان سپار یکدیگر باشید, اما نه نگهدار جان همدیگر.
زیرا که فقط دست حیات را توانایی نگهداری جان تان است.
پیامبر/ خلیل جبران
دیشب یاد نوشته ای از فروغ فرخزاد افتادم که چند ماهی قبل خوانده بودم و بهانه ای شد تا ...!
چشم باز کردم
خود را به ثبت رساندم
خود را به نامی در یک شناسنامه , مزین کردم
وهستیم به یک شماره مشخص شد
پس زنده باد 861 صادره از گلپایگان
در سرزمین مهربانی و
موهبتیست زیستن آنهم
وقتی که حقیقت ارزش بودن تو پس از سال های سال پذیرفته می شود
عاقل شدم , عاشق شدم
اکنون به شادمانی این عشق در پای آینه با افتخار 861 شمع
نسیه می افروزم
پس زنده باد 861 صادره از گلپایگان
عاشق شدم , فاتح شدم
که با یاری اراده به آنچنان فراز رفیعی رسیده است که در قاب پنجره ای در ارتفاع دو 861 متری از سطح زمین قرار گرفته است
و فریاد می زند
دلبرای شیدا
همیشه لبخند روی لبانت
حتی بیشتر از 861 صادره از گلپایگان
پس زنده باد....... روزگاران ما
نوش کن جام شراب یک منی
تا بدان بیخ غم از دل برکنی
دل گشاده دار چون جام شراب
سررفته چند چون خم دنی
چون زجام بی خودی رطلی کشی
کم زنی از خویشتن لا ف منی
سنگ سان شو در قدم نی همچو ابر
جمله رنگ آمیزی و تردامنی
دل به می بند تا مردانه وار
گردن سالوس و تقوی بشکنی
خیز! جهدی کن ! چون حافظ تا مگر
خویشتن در پای معشوق افکنی
